Energetisch herstel

Anouk van Elden • 19 januari 2026

Energetisch herstel

Het was alsof er onzichtbare handen aan me trokken, me neerdrukten, het laatste restje energie probeerden af te pakken. En het engste was: niemand zag het.


Voor de buitenwereld leek ik gered, maar vanbinnen vocht ik elke dag opnieuw om niet ten onder te gaan.

Wanneer ik hulp zocht, kreeg ik steeds hetzelfde antwoord: Het is trauma, het zit tussen je oren. Maar dat voelde niet waar. Want dit was geen herinnering die af en toe opdook, dit zat in elke vezel van mijn lichaam. Alsof dat soldaatje van de duivel dat me in de relatie kapot wilde maken, nog steeds naast me stond. Onzichtbaar, maar genadeloos aanwezig.


Pas toen ik me ging verdiepen in ons energetisch lichaam, begreep ik wat er speelde. Mijn energieveld zat vol blokkades en vol resten van iemand anders. Angst, boosheid en controle die ik nog steeds met me meedroeg, ook al was hij fysiek weg.

Dat verklaarde waarom ik me zo leeggezogen voelde. Waarom ik dacht dat ik gek werd. En toen begon mijn echte heling.

Ik leerde hoe ik mijn energetisch lichaam kon opschonen. Hoe ik ballast los kon laten die nooit van mij was. Hoe ik mezelf kon beschermen en weer in mijn eigen kracht kon komen. Het was geen quick fix, maar stap voor stap voelde ik weer licht en ruimte. Alsof ik eindelijk mezelf terugvond. Inmiddels coach ik rondom narcisme mijn klanten naar een beter leven en naar energetisch herstel.

Daarom deel ik dit. Omdat ik wéét dat er meer vrouwen én mannen zijn die precies dit voelen: je bent vrij, en toch voelt het alsof je nog gevangen zit. Weet dat je niet gek bent. Je bent niet zwak. Je bent een overlever. En je kunt jezelf bevrijden niet alleen in je hoofd,
maar ook in je energie.


En als jij voelt dat je hier meer over wilt weten, of begeleiding wilt in dit proces: ik ben hier voor jou. 🦋 Als coach rondom narcisme en coach rondom energetisch herstel daarvan


Liefdevolle groet,
Anouk Vrouw van Kracht



Je bent sterker dan de schaduw die je achtervolgt het licht in jou wint altijd.

Een opgeheven hand die een vredesteken maakt tegen een blauwe lucht, met een kleine tatoeage op de pols.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
Ik dacht dat vrede zacht zou zijn — maar eerst brak alles wat niet echt was. De prijs van vrede is hoog. Misschien wel de hoogste die er is.
Vrouw in een turquoise top staat naast een boom bij een vijver met roze bloesem op de achtergrond.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
Ik heb ze meegemaakt. En als je dit leest, herken jij ze misschien ook. Mensen met een donkere, lege blik. Ogen zonder warmte en zonder geweten.
Silhouet van een persoon met uitgestrekte armen op een steiger bij zonsondergang boven het water.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
10 augustus 2006. De dag waarop ik mijn vader verloor, die maar 48 jaar oud werd.
Vrouw met krullend donker haar zit binnen bij een licht raam met potplanten achter haar.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Kijk jij ook nog soms over je schouder, zelfs nu je weet dat die persoon allang niet meer in je leven is?
Vrouw in een turquoise trui, lachend buiten naast een houten muur in het zonlicht.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Jarenlang voelde ik me klein door geweld, verwaarlozing en narcisme. Maar vandaag leef ik als de hoofdprijs. En ik neem nooit meer genoegen met minder.